test17 Gedragsproblemen Agressie naar eigenaar

Agressie
naar de eigenaar

Introductie
Agressie naar de eigenaar is niet om te lachen. Het is misschien schattig als je katje 12 weken oud is, je hand vastgrijpt en erin bijt, maar ik neem dit heel erg serieus.
Het grootste probleem bij agressie naar de eigenaar is dat jij en de mensen rond je effectief gewond kunnen raken. En je denkt misschien dat een schrammetje geen kwaad kan, tot je hebt gezien wat ik heb gezien: katten die hun eigenaar met hun nagel op het netvlies raken, wondes die gaan ontsteken, eigenaars die schrik krijgen van hun eigen huisdier en dagenlang antibiotica moeten nemen, kinderen die aangevallen worden. Dat is een absolute no-go en moet onmiddellijk aangepakt worden.
Net zoals bij agressie tussen katten, kunnen katten agressie naar de eigenaar vertonen als gevolg van verschillende emoties. De meesten daarvan zijn dezelfde van die in het vorige hoofstuk maar toch staan we er hier nog eens bij stil, omdat het zo’n belangrijke kwestie is.

Welke vormen van agressie willen we veranderen?
Er zijn vormen van agressie die eigenaars toestaan en zelfs grappig vinden. In mijn ervaring wil ik alle vormen van agressie naar de eigenaar veranderen, er is geen aanvaardbare formule. Er is geen reden waarom een kat een mens zou moeten bijten of vastgrabbelen.
Maak er dus werk van om dit gedrag te kanaliseren en om te buigen naar een gezonde vorm van contact tussen kat en eigenaar.
De belangrijkste reden hiervoor is dat een kat dit spelgedrag kan generaliseren naar andere mensen en bezoek, zoals kinderen en ouderen waar het bijten van de kat pijnlijker en gevaarlijker is dan jouw volwassen hand.

Waarom vertoont een kat agressief gedrag naar de eigenaar?
Oorzaak 1: Pijn en ziekte
Door contact met de eigenaar (strelen, aaien, oppakken) voelt de kat zich niet goed of voelt ze pijn, omdat ze ziek of gewond is. Het kan zelfs simpelweg een sneetje zijn of een teek of irritatie op de huid. Elke vorm van pijn, jeuk, irritatie of gevoeligheid kan een kat laten uithalen.
Oorzaak 2: Schrik
De eigenaar doet iets wat de kat niet leuk vindt, zoals kammen, aaien, te dicht komen, en de kat vertoont alle subtiele stress-signalen die aantonen dat ze zich niet goed voelt: likken met de tong, pootje heffen, puffen, staart laag houden, snorharen naar achter doen, maar de eigenaar heeft dit niet door. Daarnaast heeft je kat geen andere signalen dan een blaas, een grom of een mep om aan te geven dat ze het niet leuk vindt wat je doet. Ze kan niet anders. De kat leert ineens ook wat werkt en niet werkt om de eigenaar af te schrikken, waardoor ze in de toekomst gemakkelijker de duidelijke signalen gebruikt, i.p.v. de subtiele stress-signalen. Die werken toch niet.
Oorzaak 3: Angst
Indien je meerdere situaties hebt voorgehad waarbij jij als eigenaar iets deed wat de kat niet leuk vond en de kat leerde toen keer op keer dat subtiel communiceren niet werkte, dan zal ze in toekomstige situaties waarbij ze anticipeert dat jij dat hier nog eens gaat proberen, al haar agressieve acties bovenhalen om te vermijden dat het zover komt.
Je kat is slim en leest al bepaalde signalen in de omgeving af die voor haar kunnen wijzen op een aankomend kwaad, zoals bv. de kam die bovenkomt, de geur en het geluid van een pipetje of in sommige extreme gevallen zelfs de hand van de eigenaar die dichterbij komt. Als de kat ooit mishandeld is geweest, kan dit ook leiden tot agressieaanvallen in de toekomst, al dan niet naar bepaalde mensen (alleen maar mannen, kinderen enz.)
Oorzaak 4: Externe trigger
Ook tegenover mensen kunnen katten ‘misplaatste agressie’ vertonen. De kat blaast of gromt bv. naar een andere kat, jij wil dat tegenhouden en pakt de kat op en vervolgens krijg jij een krab in je gezicht. Ik stel je hierbij even gerust, het is niets persoonlijks! Echt, het heeft gewoon niets met jou te maken. De kat uit haar emotie door schrik of angst op het eerste wezen dat in haar buurt komt, en dat ben jij nu toevallig. Bewust zijn van het gedrag van je kat kan in deze situatie al veel betekenen.

Oorzaak 5: Onvoorspelbaarheid
Agressie wordt voornamelijk gevoed door schrik en angst, en katten zijn van nature schrikachtige dieren, omdat ze zo kunnen overleven. Het is dus mogelijk dat een kat aanvalt omdat ze schrikt door iets wat jij plots doet, laat vallen of in beweging zet. Dit is niet iets wat ik zie als ‘normaal’ gedrag, want als dat voorkomt, zou ik dat als therapeut absoluut aanpakken, maar het is op zich wel normaal gedrag. De kat schrikt en geeft een onmiddellijke reactie op datgene waar ze van schrikt (of een combinatie met misplaatste agressie). Dit gedrag komt meer voor bij zelfzekere katten die niet goed gesocialiseerd zijn. Verlegen katten zijn minder geneigd om actief aan te vallen.
Oorzaak 6: Frustratie
Katten kunnen uithalen uit frustratie, bv. wanneer jij iets doet wat ze niet leuk of onaangenaam vindt. Een aai of een kam te veel en hap, ze heeft je vast. Opnieuw valt dit voor omdat de eigenaar geen flauw idee heeft van de subtiele stress-signalen van de kat en van wat de kat wel of niet leuk vindt. Je bent in constante interactie met je kat en wanneer deze uithaalt, is het aan jou om je gedrag aan te passen.
Ik zie in de praktijk ook agressie plaatsvinden bij katten die over het algemeen gefrustreerd zijn omdat ze te weinig mogelijkheden hebben om natuurlijk gedrag te vertonen op basis van hun noden. Ik zie bv. vaak Britse Kortharen, die van nature enorm intelligent en actief zijn, die alleen op een appartement worden gehouden zonder toegang naar buiten en die gewoon ‘op springen staan’. Die vallen hun eigenaar aan uit pure frustratie, die zitten zo vol energie en weten er gewoon geen blijf mee.
Oorzaak 7: Negatieve associatie
Alle hierboven beschreven oorzaken van agressie bij katten naar hun eigenaar, kunnen leiden tot een negatieve associatie wanneer deze door de tijd heen herhaald worden. Dit is vergelijkbaar met oorzaak 3 over angst. De kat leert dat subtiele signalisatie niet werkt maar duidelijke agressieve signalen wel, dus grijpt ze in de toekomst sneller naar de duidelijke signalen omdat ze geleerd heeft dat dit het enige is dat werkt.
De kat maakt niet alleen een negatieve associatie met het effectief onaangename moment, maar leert ook alle voorspellende signalen in de omgeving aflezen, waardoor ze mogelijk agressief gedrag laat zien (lees: stress heeft) bij het observeren van die voorspellende signalen, zoals bv. een hand aanvallen. Ze denkt dat die haar misschien pijn gaat doen, terwijl jij alleen maar wil aaien, of een voet aanvallen omdat ze denkt dat die opnieuw op haar staart zal trappen. Maar dat weet zij natuurlijk niet op voorhand, dus neemt het zekere voor het onzekere.

Oorzaak 8: Jachtfrustratie
Dit is één van de meest voorkomende redenen waarom de kat de eigenaar aanvalt. De kat heeft een aangeboren jachtinstinct en is op zoek naar prooien die bewegen in de omgeving. Bij gebrek aan prooien valt de kat het enige object aan in huis dat beweegt: JIJ.
Je handen en voeten zijn hierbij soortgelijke prooien. Katten hebben jachtenergie en als dat ‘emmertje energie’ niet voldoende wordt leeggemaakt, moeten ze dit op een andere manier kwijt. Als jij dan nog eens als een zot begint te dansen wanneer ze je vastheeft, dan is het dubbele pret. Deze situaties herken je door de kat die de hand van de eigenaar vastheeft, zich laat vallen en begint te bijten én trappelen met haar achterpoten.
Oorzaak 9: Socialisatie
Het kan zijn dat je kat je handen en voeten eenvoudigweg aanvalt omdat ze het als kitten heeft geleerd. Ze leerde dat dit de juiste manier van spelen is, omdat ze het toen aangeboden kreeg en het toegelaten was.
Ik voed mijn kittens op met een soort van nultolerantie wat bijten betreft. Dit betekent dat handen (= aaien en affectie) niet bedoeld zijn om mee te spelen, er wordt alleen met speelgoed gespeeld. Uiteraard vraagt dit ook de juiste opvoeding om dit op een leuke speelse en vooral niet op een onaangename, straffende manier te doen. Jij moet kittens begeleiden om te leren spelen met de juiste speeltjes, geen handen!

ANEKDOTE – Ik moet nagenoeg elk bezoek dat langskomt bijna letterlijk op de vingers tikken omdat ze de kittens met hun handen laten spelen. Het is blijkbaar iets heel menselijks en natuurlijks om ‘oetchi koetchi’ te doen bij kleine katjes en ze in je hand te laten bijten, maar moet absoluut vermeden worden. De bezoekers krijgen dan een hengel in hun handen gestopt, die ze niet meer mogen loslaten.

Concreet stappenplan – Agressief gedrag uit schrik of angst
Deze aanpak geldt ook voor bange en schrikachtige katjes die niet aanvallen maar wel duidelijk stressgedrag vertonen. Bekijk of de reacties van schrik en angst tijdelijk (acuut) of permanent (chronisch) aanwezig zijn.
Stap 1: Verwijderen van de stressfactor
Ga onmiddellijk actief weg, laat de kat met rust en kijk er niet naar. De kat is erg opgewonden en ernaar kijken (= staren) en fysieke dichtheid stimuleren dat. Het eerste wat de kat nu nodig heeft is de mogelijkheid om tot rust te komen en veiligheid. Als je zelf niet wegkan, moet je de kat in een aparte ruimte krijgen zodat ze daar tot rust kan komen. Het is essentieel dat ze in deze ruimte ook nog eens een veilige plek heeft, zoals een openstaande bench, een kast waar ze in kan kruipen, een mandje onder het bed of een kartonnen doos.

PAS OP – Het volgende is een noodoplossing voor situaties waar een kat gevaarlijk en uiterst agressief de eigenaar aanvalt. Dit lijkt raar om te begrijpen, maar deze situaties komen voor en zijn absoluut niet om te lachen, dat is heel beangstigend voor iedereen.
In het geval van een ernstige aanval moet de kat zeker naar een aparte ruimte om iedereen veilig te stellen. Als de kat niet wil bewegen of zich niet wil verplaatsen en alles aanvalt wat beweegt of in haar buurt komt, is het een noodoplossing om haar te verplaatsen door iets dat haar doet bewegen zonder dat jij ertussen zit (en dus gewond kan geraken).
Denk hier bv. aan een zoemende stofzuiger, een fleecedeken of een wasrek. Zo maakt ze geen verdere associatie met jou. Uiteraard is dit stresserend voor de kat maar je hebt geen keuze, je kat kan niet in de woonkamer blijven zitten en daar alles terroriseren. Ze is doodsbenauwd en moet naar een veilige haven gebracht worden.
Als jij ze niet kan verplaatsen, moet je een hulpmiddel inschakelen. Probeer dit uiteraard zo rustig mogelijk te doen, je wil de kat zo weinig mogelijk extra stress geven. Dit is ook absoluut het moment om een gedragsdierenarts of -therapeut te contacteren, als je dat nog niet gedaan had.
Stap 2: Medische check-up
Blaast je kat dus plots naar je, gromt ze of haalt ze uit en je bent dit niet gewoon van haar? Dan moet je in eerste instantie naar de dierenarts! Een kat die plots bang is en dan eventueel aanvalt, moet door de dierenarts nagekeken worden want ze kan serieuze pijn of een ander ongemak hebben.
Opnieuw is een pijnstiller hier een extra test om te zien of ze pijn heeft. Laat de dierenarts desnoods aan huis komen, ook al proberen we dit te vermijden. Katten voelen zich thuis immers veel zekerder en kennen alle schuilplekjes, wat een onderzoek vaak een pak moeilijker maakt.

Laat je in een situatie van zware en constante agressie naar de eigenaar begeleiden door een gedragsdierenarts, want hier is medicatie waarschijnlijk noodzakelijk. Een gedragsdierenarts is een dierenarts die in een hogeschool of universiteit ook een (postgraduaat-)opleiding diergedrag heeft gevolgd, let hierop. Geef gedragsmedicatie nooit zomaar, maar altijd in combinatie met gedragsmodificatie!
Stap 3: De kat met rust laten bij subtiele stress-signalen
Let op haar lichaamstaal en laat haar volledig met rust wanneer ze subtiele (en duidelijke) stress-signalen vertoont.
Stap 4: Maak enkel contact wanneer zij het wil.
Lees constant lichaamstaal af en maak alleen contact met de kat als zij ervoor kiest. Dus niet naar haar kijken, ertegen praten enz., tenzij zij zelf contact komt zoeken. Wij willen haar niet nog meer angst aanjagen. Diskwalificeer jezelf als stressfactor.
Stap 5: Alle vormen van opwinding/stress vermijden
De hele Kattenmatrix® is hier van toepassing! Wees alleen voorzichtig met het derde deel over natuurlijk gedrag uitlokken. We willen de kat net rustig houden en niet extra opwinden. Geef dus alleen speeltjes waar jij zelf niets mee te maken hebt en vermijd kattenkruid onder alle omstandigheden!
Stap 6: Veilige plaatsen creëren
Zorg ervoor dat je kat in elke ruimte in huis een veilige haven heeft. Dit zijn niet alleen plekken waar ze gebruik van kan en mag maken, maar waar wij haar ook negeren, echt straal negeren. Zo leert ze extra goed dat ze hier superveilig is en dat niemand haar kan zien.
Stap 7: Gewenst gedrag bekrachtigen
Optie 1: Toelaten van het ongewenste gedrag
Als je kat boos op je wordt of zich gestresseerd toont na contact met jou, aanvaard het dan gewoon. Jij was fout en bent te ver gegaan, en zij geeft aan dat ze het niet leuk vindt. Het is wat het is, ga zo snel mogelijk weg zodat ze leert dat haar communicatiesignaal werkt.

Door verder te doen, leert ze alleen dat ze de grove middelen uit de kast moet halen en dat wil je vermijden! Jij zorgt er nu door weg te gaan voor dat dit in de toekomst minder kans heeft om plaats te vinden. Dit is een belangrijke vorm van communicatie voor de kat, die je eigenlijk niet wil veranderen. Als je kat zich niet goed voelt, moet ze dit kunnen communiceren, het liefst met zo weinig mogelijk waarschuwing.
Optie 2: Aanbieden van anti-complementair gedrag
Je wil tijdens de dag zo veel mogelijk anti-complementair gedrag uitlokken. Stimuleer je kat dus met nieuwe keuzes in huis om de omgeving te verkennen, om te schuilen, op uitkijk te staan naar vogeltjes enz. Leer ook kleine leuke zaken aan via clickertraining, want dat stimuleert haar zelfvertrouwen. Bied haar een extra grote supermarkt met vele opties aan. Deze controle en keuzes stimuleren tevens haar zelfvertrouwen.
Optie 3: Belonen
Wanneer je ziet dat je kat er gelukkig bij loopt, zonder duidelijke, subtiele of agressieve signalen, haal haar dan aan en beloon haar met natvoer, een leuke aai, spel of gezonde snoepjes.
Optie 4: Stimuleren
Stimuleer een nieuwe aangename associatie door er actief op te trainen. Agressie is hier een uiting van schrik en angst, dus is een hersocialisatietraining hier onvermijdelijk.
De training is volledig uitgelegd in het laatste hoofdstuk van de I love Happy Cats Handleiding op p. 214. Op die manier verander je ook effectief de beleving van de kat met haar omgeving.
Voel je dat je kat écht schrik van iets in de omgeving heeft, kies dan eerst voor een fase van desensitisatie en schakel pas na een tijdje over op het trainen van een nieuwe associatie met dat waar ze schrik voor heeft.

Stap 8: Ongewenst gedrag ontmoedigen
Optie 1: Onmogelijk maken
Neem alles weg wat je kan wegnemen zodat ze hier niet gestresseerd (agressief, schrikachtig, angstig) voor moet zijn. Als er in de ogen van de kat een ‘grizzlybeer’ in huis staat of rondloopt, kan ik je niet helpen. Maak het gedrag dus onmogelijk door alles weg te halen. Dit kan ook betekenen dat ze genegeerd moet worden, of dat er mensen zijn die omwegen rond de kat moeten nemen of zelfs gescheiden moeten leven van de kat. Dit is praktisch niet altijd haalbaar.
Herplaatsing is in deze context ook bespreekbaar. Het is mogelijk dat een kat een dermate diepgaande traumatische associatie heeft gemaakt met bv. iemand die op haar staart is gaan staan, dat het bijna onmogelijk is om hierop te trainen in een situatie waar desensitisatie niet mogelijk is, omdat kat én eigenaar allebei in hetzelfde huis wonen. Desensitisatie betekent complete scheiding en deprivatie van de stressfactoren en dat gaat hier niet.
Bij extreme agressie kan je als directe oplossing een goed kattenhotel contacteren waar de katten compleet (dus ook visueel) gescheiden zijn van elkaar met de vraag of je de kat daar onmiddellijk kan onderbrengen. Dit betekent een opluchting voor zowel de kat als de eigenaar, zodat iedereen even op zijn positieven kan komen. Raadpleeg dan zo snel mogelijk een gedragsdierenarts of gedragstherapeut voor een intensieve begeleiding.
Optie 2: Barricaderen
Zet de kat apart op momenten waarop je voelt dat ze overspannen is of gestresseerd kan worden, bv. bij bezoek, de poetsvrouw, stofzuigen enz. Zo bescherm je de kat tegen zichzelf want ze kan niet altijd zelf haar grenzen goed inschatten. Ze zoekt aandacht of gaat nieuwsgierig na wat er aan de gang is, maar beseft dan te laat dat ze het eigenlijk te eng vindt en vertoont dan angstig, schrikachtig of agressief gedrag.
Een kat die aanvalt uit schrik of angst gaan we onder geen omstandig-heden nog meer gestresseerd maken door ongewenste gevolgen aan haar gedrag te koppelen, daarom heeft deze stap maar 2 opties.
Wat kan je verwachten?
Agressie naar de eigenaar is voor mij één van de ernstigste gedragsproblemen omdat ook het welzijn van de gezinsleden gevaar loopt. Het moet dus echt serieus genomen worden. Hierboven heb je al de eerste tips meegekregen, maar raadpleeg hiervoor een gedragsprofessional om je te begeleiden. De uitdaging met dit gedragsprobleem is dat je niet weet of de oplossingen werken, tot het nog eens gebeurt. En het mag niet nog eens gebeuren. Aangevallen worden door een kat kan traumatisch zijn voor beide partijen. Ik heb het zelf een paar keer meegemaakt en ik wens het niemand toe. Agressie vraagt drastische wijzigingen in de aanpak in huis en ook een eventuele (tijdelijke) herplaatsing.

Concreet stappenplan – Agressief gedrag uit frustratie
Stap 1: Niet invasief straffen
Word niet boos op de kat, ook al doet het pijn. Dit is perfect normaal gedrag.
Stap 2: Jezelf bevrijden
Wanneer de kat je vastheeft, probeer dan niet te bewegen, draai je hoofd weg, zeg niets en trek je hand of voet weg zodra ze je loslaat. Als ze niet loslaat, mag je een heel korte, heel hoge en schelle ‘AAWW’ roepen, niet om de kat te straffen maar om haar even te laten schrikken zodat jij je hand uit deze pijnlijke situatie kan weghalen. Wandel weg zonder tegen haar te praten, haar te berispen of zelfs naar haar te kijken. Dit is een belangrijke vorm van ontmoedigen: “als jij dit doet, dan is dat het onaangename gevolg.”
Stap 3: Niet onmiddellijk belonen
Je intuïtie zegt nu dat je een hengel moet bovenhalen, maar wacht even, niet onmiddellijk doen! Als je direct een hengel bovenhaalt terwijl zij nog in speelmodus is, dan leert ze dat jouw hand aanvallen haar een speelpartij oplevert, en dat wil je vermijden. Wil je haar afleiden, dan kan je een speeltje weggooien waar ze achteraan gaat ZONDER door te hebben dat jij het bent.
Je moet even wachten tot je ziet dat ze zelf in een nieuwe gedachtengang zit: ze gaat ergens anders heen, ze ziet iets door het raam, ze gaat even eten, ze heeft iets anders op het oog. Dan weet je dat ze niet meer met jou of je hand bezig is en dan mag je de hengel bovenhalen. Deze nuance is echt heel belangrijk voor een slim dier als onze huiskat.
Stap 4: Anticiperen, observeren en op tijd stoppen
De beste manier om dit gedrag te veranderen is ervoor te zorgen dat het niet meer plaatsvindt door te anticiperen op de opwinding waar je kat mee rondloopt. Het is deze opwinding of jachtenergie die plots te veel wordt en waardoor je kat een ‘slachtoffer’ zoekt. Hou dus een dagboek bij en schrijf op op welke tijdstippen en waar je kat aanvalt. Hier zie je na enkele dagen tot een week een lijn in, bv. in de woonkamer tussen 17u en 21u.
Begin in dat geval al om 16u te spelen met de kat, of toch zodra je thuis bent. Zo zorg je ervoor dat de kat geen jachtfrustratie meer kan opbouwen, omdat je die voor bent. Ken je de tijdstippen niet, speel dan vooral tijdens de schemering met je kat, dat wil zeggen ’s morgens wanneer je opstaat en voor je gaat slapen. Dat zijn de beste momenten om aan preventie te doen. Breid uit met deel 3 van de Kattenmatrix®.
Stap 5: Gewenst gedrag bekrachtigen
Optie 1: Toelaten
Laat alle vormen van spelgedrag in huis toe die de kat zelf initieert, waardoor het gemakkelijker wordt om de lichamelijke agressie niet toe te laten. Hangt ze in planten, gordijnen, speelt ze met lintjes en touwtjes en alles wat ze op de grond kan vinden? Laat dit allemaal gewoon toe. Anders moet je én dat tegenhouden én spelen met je handen, dat is ineens heel veel tegelijk. Choose your battles…
Is je kat een hevige speelvogel en grijpt die soms per ongeluk je hand vast? Het was dus niet haar bedoeling om jouw hand te grijpen? Bescherm dan je hand zodat je het spel gewoon kan verderzetten. Desnoods speel je met een lederen handschoen aan je hand, zodat je kat gewoon kan spelen. Kijk wel of je meer ruimte tussen jou en de kat kan creëren zodat dit niet meer kan voorvallen.

Optie 2: Aanbieden
Heel onderdeel 3 van de Kattenmatrix® is hier belangrijk: het uitlokken van natuurlijk gedrag op momenten waarop ze het probleemgedrag niet vertoont. Dit werkt preventief omdat ze haar jachtenergie al kwijt kan. Bied dit aan op verschillende locaties in huis en wissel af in nieuwigheid, moeilijkheidsgraad, intensiteit en frequentie.
Hierbij hoort ook het aanbieden van het juiste spel aan jonge kittens. Vanaf de leeftijd van 4 weken moeten kittens de juiste speeltjes ter beschikking hebben (3 soorten spel, 3 soorten jachtspel) om te leren dat dit normaal is. Een hand dient alleen om te aaien en te knuffelen, en door het verschil al van jonge leeftijd duidelijk te maken, leid je dit natuurlijke gedrag in goede banen. Je kan dit een kat niet afleren, je kan alleen kanaliseren en op de juiste manier aanleren.
Optie 3: Belonen en stimuleren
Beloon verschillende soorten spel door ze ineens ook te koppelen aan een snoepje of natvoer. Als ze bv. gespeeld hebben of ergens zijn opgeklommen, verdienen ze iets lekkers. Zo stimuleer je dit gedrag nog meer.
Katten die geen toegang tot buiten hebben én hun eigenaar uit frustratie en wegens onvoldoende mogelijkheden om te jagen aanvallen en ander natuurlijk gedrag in hun omgeving vertonen, zijn enorm gebaat met toegang naar buiten. Al is het een klein terrasje, die katten willen gewoon een groter leefgebied, achter vliegjes zitten, in de zon liggen en zoveel mogelijk leuke dingen exploreren en bezichtigen.
Stap 6: Ongewenst gedrag ontmoedigen
Optie 1: Onmogelijk maken
In deze stap vermijd je alle mogelijke manieren waarop je kat je hand zou kunnen vasthebben. Dat begint al bij het niet aanbieden en er ook voor zorgen dat er zich altijd iets tussen je hand en de kat bevindt wanneer je katje in speelmodus kan zijn, bv. een hengeltje of ander speeltje. Door de afstand is het zo goed als onmogelijk dat de kat je hand kan vastnemen.

Valt je kat je voeten aan, dan wandel je voortaan een tijdje met laarzen in huis rond, tot ze doorheeft hoe ze wel kan spelen omdat je tegelijk ook gewenst gedrag uitlokt. Ze kan je voeten nu niet meer aanvallen, en als ze het doet, voel je het in elk geval niet meer zodat je stoïcijns kan reageren en wegwandelen (= ontmoedigen door belonende factor weg te nemen). Sluit ook de deur achter je zodat ze minstens 5 minuten alleen zit.
Als je kat echt sterk gefixeerd is op je handen, las dan een pauze in van een paar weken waarbij je alleen door te praten met je kat contact maakt en ze uitsluitend met je ellebogen aanraakt. Zo daalt de aandacht voor je handen en begeleid je de kat naar een nieuwe gewoonte. Gebruik een rugkrabber om haar te aaien.
Optie 2: Belonende factor weghalen
Als de kat je aanvalt, praat er dan niet tegen, kijk er niet naar, zorg er alleen maar voor dat je jezelf van de kat verwijdert, en snel. Straf haar evenmin want dit kan door de kat ook gemakkelijk als beloning gezien worden. “Joepie, als ik dat doe, dan begint mijn baasje te dansen!”.
Alle vormen van aandacht zijn leuk en zeker als de kat wat zelfzeker van aard is. Dan wordt het moeilijk om dit ‘onaangenaam’ te maken, want de kat vindt meestal alles helemaal oké en plezant, zolang het maar aandacht is.
Gebruik hier dus onder geen omstandigheden je hand om spel uit te lokken, zoals heen en weer over de sofa krabben, onder het donsdeken een muis nadoen of je kat op de buik wrijven. Dat stimuleert ook een jachtaanval.
Optie 3: Ongewenst maken
Dit betekent dat je iets aan je handen of voeten doet wat de kat als onaangenaam ervaart, zoals de geur van citroen. Dit is eigenlijk een stap te ver en is niet nodig. Als je alle vorige stapjes uitvoert, dan komt het heus wel goed!

Wat kan je verwachten?
Afhankelijk van het feit of je te maken hebt met een kat die hardnekkig geleerd heeft met de handen te spelen of je een kitten nog maar net leert wat de juiste speeltjes zijn, aan dit leerproces komt geen einde. Je blijft je ervan bewust en je blijft het jachtgedrag gedurende het hele leven van de kat in goede banen leiden. Uiteraard heb je met een ‘goed opgeleide’ kat minder problemen, maar haar voorkeuren en noden kunnen tijdens haar leven veranderen.